"One man in his time plays many parts.” (Shakespeare).
In een nieuwe vertelreeks vraag ik bewoners van woonzorgcentrum Dageraad welke rol ze graag spe(e)l(d)en in hun leven.
Robert* is een man van weinig woorden. Ook beelden, geluiden, geuren, smaken… ze lijken zich met mondjesmaat aan te dienen. Of helemaal niet. Maar geleidelijk aan ontstaat er toch het portret van een jonge soldaat, poserend voor ‘zijn’ camion: net 18 jaar, in kaki uniform - met linnen broek en hemd - en met een zwarte baret op zijn hoofd. Dat laatste betekent dat hij bij de stafcompagnie hoort. “Niet de strafcompagnie, hè”, verduidelijkt hij. Er verschijnt een glimlach om zijn lippen. “Omdat ik chauffeur was, heb ik weinig manoeuvres moeten meedoen. Terwijl die mannen door het slijk kropen, zaten wij in onze camion”, gniffelt hij.
Robert reed vooral ’s nachts en herinnert zich zijn eerste rit: “Dat was eigenlijk niet verantwoord. Ge zijt dan een gastje van 18 jaar, nog nooit gereden, ze duwen dan die camion vol… Er waren veel gasten die er al wenend uitkwamen.” Met die ‘gasten’ bedoelt hij andere 18-jarige chauffeurs die net hun rijbewijs hadden gehaald in het leger en die ‘s nachts over gladde wegen in een besneeuwd landschap een vrachtwagen vol nieuwe rekruten moesten vervoeren: “Als ge ne black out kreeg: uw rijbewijs werd afgepakt!”
Maar Robert was van geen kleintje vervaard: hij deed wat van hem verlangd werd, had geen last van heimwee naar de Vlaamse klei, en de toekomst bestond nog niet. “Ik was los. Ik had geen verplichtingen.”
Voor de jeugd van vandaag vindt hij het spijtig dat de legerdienst werd afgeschaft: “Ik vind het wel eigenlijk stom voor de jonge mannen. Ge krijgt toch een beetje ervaring… een beetje respect…”.
Na zijn legerdienst ging Robert aan de slag in het vervoersbedrijf van zijn vader, en later als lasser op een scheepswerf: rollen die hij ook graag vertolkte, maar die niet kunnen tippen aan die van jonge soldaat, ook al duurde die nog zo kort. “Profiteert van die maanden: het is maar ene keer”, spreekt hij zijn jongere ik toe, waarna hij besluit om zijn fotoalbum met legerfoto’s op te zoeken om zich de beelden, geluiden, geuren en smaken toch nog iets scherper voor de geest te kunnen halen.
#MantleOftheExpert #creativeaging #teachingartistry #artsforsocialchange
(original name changed/written consent for data use obtained)