"One man in his time plays many parts." (Shakespeare)
In een nieuwe vertelreeks vraag ik bewoners welke rol ze graag spe(e)l(d)en in hun leven.
Julienne* (81) is cd’s aan het sorteren als ik bij haar aanklop. Ze laat me binnen en legt nog twee doosjes op een afzonderlijk stapeltje voordat we gaan zitten: Mozart mag blijven, een oud verzamelalbum van het songfestival moet weg.
“Sois humain et donne-moi une réponse!” Met die zin - uitgesproken door Amir* - begon voor Julienne de rol van haar leven: die van geliefde. Julienne leerde op een avondje uit met haar vriendinnen in het beroemde Antwerpse café de Muze háár muze kennen: een mooie Algerijnse man van een meter vierennegentig. Na wat aandringen start ze een briefwisseling met hem, reist ze naar Parijs om hem te ontmoeten, van daaruit trekken ze samen naar London en later naar Milaan en Algerije. Telkens opnieuw keert Julienne alleen terug naar België. Wat volgt is een lange afstandsrelatie die 25 jaar duurt: 300 maanden gevuld met brieven, telefoontjes, korte en lange reizen. Niet altijd makkelijk, maar wel de moeite waard: “Ja, dat is wel wat ik wou in mijn leven, zo’n passionele liefde leren kennen waar al het normale voor moest wijken, en dat heb ik gekregen.”
Als Julienne vertelt over haar bezoeken aan Algerije komt de citroengeur haar weer tegemoet zodra ze van het vliegtuig stapt. Ze ziet terug de gesluierde vrouwen voor zich en hoort opnieuw de Arabische gezangen van Umm Kulthum.
Julienne zou haar jongere ik adviseren er niet aan te beginnen - want het is niet allemaal rozengeur en maneschijn - maar ze laat de jonge Julienne antwoorden: “Ik kan niet anders, want ik ben zo verliefd!”
Ze glimlacht als ze dat zegt. Met de beste herinneringen blikt ze terug op die turbulente periode uit haar leven. Ook al kon het vuur niet blijven branden. Het was té hevig. Julienne nam zichzelf in bescherming, zegt ze. Als ik vraag hoe ze dat deed, verrast ze me eens te meer: “door 16 chihuahua’s en 3 katten in huis te nemen! Dan kon ik helemaal niet meer naar ginder gaan.” Geamuseerd staat ze op, grabbelt in haar kast en toont me trots drie fotoboekjes gevuld met die andere grote liefdes uit haar leven.
Zestien chihuahua’s en drie katten later bedankt Julienne me om de 'rol van haar leven' even te belichten en keert ze terug naar de orde van de dag: die cd’s gaan zichzelf niet sorteren...
#mantleoftheexpert #creativeaging #TeachingArtistry #artsforsocialchange
(*original names changed/written consent for data use obtained)

